احتجاج با عامّه است ، هرچند كه خلاف ظاهر عبارات ابن ادريس رحمه الله مىباشد . بنابراين ، با توجه به مجموع آن‌چه كه حضرت امام رحمه الله در اين باره گفته‌اند ، ايشان به احتجاجى بودن نقل حديث در كتب قدما و نه استنادى بودن آن تمايل پيدا كرده و شهرت يافتن آن را پس از علّامه رحمه الله در صحّت سند خبر مزبور مفيد نمىدانند . پاسخ اشكال امام خمينى رحمه الله والد بزرگوار حضرت آيت‌اللَّه العظمى فاضل لنكرانى « دام ظلّه » در « القواعد الفقهيّة » فرمايش امام رحمه الله را مورد مناقشه قرار داده و در مقام پاسخ از اشكال مىفرمايد : « ويمكن الإيراد عليه بظهور عبارة السيّد في الانتصار في أنّه في مقام الاحتجاج عليهم بما هو مقبول عنده وعندهم ، لا بما هو مورد لقبولهم فقط ، حتّى يكون من باب الجدل ، وأظهر منه عبارة الشيخ في الخلاف . . . وأمّا عدم تعرّض جمع من كتب القدماء والمتوسّطين له ، فلعلّه لأجل أنّه لا يكون مفاد الرواية مخالفاً للقاعدة الثابتة عند العقلاء ؛ لأنّ بناءهم أيضاً على ضمان يد الغاصب والرجوع إليه لأخذ العين أو المثل أو القيمة ، كما لا يخفى . . . » « 1 » . امكان اين وجود دارد كه بر كلام امام خمينى رحمه الله چنين اشكال شود : ظاهر عبارت سيّد مرتضى رحمه الله در كتاب « انتصار » اين است كه ايشان در مقام احتجاج ، به روايتى كه هم مقبول نزد خودش و هم مقبول نزد اهل سنّت است ، تمسّك نموده‌اند ؛ نه آن‌كه اين روايت ، فقط مقبول در نزد آن‌ها باشد ؛ كه در اين صورت ، عبارت سيّد از باب

--> ( 1 ) . محمّد الفاضل اللنكرانى ، القواعد الفقهيّة ، ج 1 ، صص 91 و 92 .